Verhuizen zonder stress deel #1

Hallo Allemaal,

Pfff het was me een anderhalf weekje wel! Zoals jullie misschien hebben gemerkt heb ik anderhalve week niks meer gepost en ben ik zelfs even uit de lucht geweest! Dit had ik eerlijk gezegd niet verwacht. Beetje dom, dat wel. Maar goed, waar ik het over heb? Lees hieronder meer..

IMG_3301

Maanden geleden ben ik al begonnen. Eerst gewoon met mijn huis opschonen en een hoop dingen weggooien en kleding naar de kringloop brengen en dat soort dingen. Maar sinds twee maanden geleden officieel met een planning per dag wat te doen voordat de grote dag eraan zou komen, de verhuizing. Echt met kalender en alles erop en eraan. Er stond elke dag wat ik zou moeten doen om op tijd klaar te zijn. Zelfs toen het allemaal nog onzeker was, was ik al begonnen met plannen. Want, met twee kinderen en een man die vaak weg is zou het nog wat worden dat inpakken. Dus dacht ik, als ik nou elke dag iets doe. Dan moet het makkelijk lukken voor de 22ste van December!

En zo had ik het ook ingepland incl. de extra tijd die ik kwijt zou zijn aan de Sinterklaas periode en het inpakken voor de laatste 10 dagen van het jaar in Duitsland (Stilte retraite). Deze planning verliep aardig, natuurlijk deed ik niet elke dag wat er moest gebeuren. Maar in grote lijnen ging het echt heel goed. Totdat er onverwacht iemand overleed binnen de familie van mijn man. Hierbij was onze hulp nodig. Deze hulp boden we natuurlijk met liefde!

IMG_3402En daarna, niet onverwacht maar ook niet in de planning opgenomen omdat er niet duidelijk was wat en hoeveel we daarbij zouden moeten helpen, de bruiloft van mijn schoonzus. Dit was letterlijk de woensdag voor de grote verhuisdag (!)

Maar goed niks te klagen, want het is feest en een heel bijzonder feest en wij helpen graag en vooral onze lieve schoonzus, dus, planning eindigde in een ‘klein’ beetje stress. Maar je raadt het al, door alle goede voorbereidingen lukte de verhuizing prima ( met veeeel hulp op de dag zelf, moet ik er wel bij zeggen!) en zaten we de 23ste in de auto naar Duitsland.

Daar waren we in de auto nog aan het bellen naar de een en ander om het een en ander in orde te maken. Bank, makelaar enz.

Eenmaal in Duitsland was manlief met de (zieke) kinderen in een huisje en deed ik de stilte retraite/cursus. Hij belde met instanties om het een en ander af te bellen en probeerde een aantal zaken ook via het internet te regelen. Het lukte geloof ik voor de helft, maar we zouden er wel uitkomen.

IMG_7195Na de stilte retraite/cursus, was ik zo in de zevende hemel en enthousiast over mijn ervaring en hoe fris en helder en gelukkig ik mij weer voelde met mijzelf. Dat ik dacht. Dit gun ik mijn allerliefste man van de hele wereld ook!!

Er zou nog een cursus zijn, maar die zou eindigen op de eerste dag school van onze dochter. En bovendien zouden we midden in die cursus de sleutel van ons nieuwe huis krijgen (!). Dus hoe gingen we dit doen? En gingen we dit wel doen? Gelukkig waren mijn moeder, stiefvader en zusje er ook. Met mijn moeder samen had ik de cursus gevolgd. Ik lichte haar in en bedacht, als ik alles regel, dan gaat hij misschien ook echt willen. Want ik weet dat hij wel zou willen, maar mij echt niet alles alleen zou willen laten doen hier thuis.

Nou, je raad het al. Het was gelukt. Mijn stiefvader wilde ook wel waardoor de kids en ik met mijn moeder mee terug konden rijden (Er was dus genoeg plek). Ik zou de sleutel in mijn eentje in ontvangst nemen en mijn moeder zou mij helpen met de dingen in orde maken in het nieuwe huis. We hadden ook een zondag gepland waarbij familie zou helpen het nieuwe huis in te richten etc. En die zouden ik en mijn moeder dan samen dragen.

Dus eenmaal in Nederland, inspectie doen voor het nieuwe huis, schilders instrueren, allerlei beslissingen en tegenslagen handelen, vloerreiniger huren, vloeren reinigen tot half 2 s’nachts met mijn zusje als gezelschap. En dat alles met de kinderen om mij heen of als het kon waren ze met mijn moeder thuis, die inmiddels een zware griep te pakken had…

De dag van ‘nieuwe huis in ruimen’ was wat karig zonder mijn man en stiefvader. Maar het is m’n moeder en mij gelukt om genoeg mensen op te trommelen waardoor er echt al een hoop helemaal netjes stond en dozen grotendeels op de juiste plekken in het huis stonden.

Zo, dochter naar school brengen en weer halen. Manlief thuis in de avond. Wij naar mijn schoonmoeder want anders zou het niet passen qua bedden nu stiefvader ook weer terug was. Volgende dag, dochter weer naar school en wij naar het huis. Man super trots! Heel fijn. En toen hebben we samen het huis gereinigd. ( hier vertel ik nog wel eens wat over in een post) S’avonds ook de rituelen verricht volgens de Hindu traditie en snel nieuwe gordijnen geregeld. En toen hup zijn we officieel het huis in getrokken.

IMG_8239De volgende dag op mijn zusjes verjaardag (17 jaar alweer!), schreef ik de laatste post die hier online kwam. Daar hadden we internet. En, ze vond het gelukkig niet erg.

Maar wat ik niet had voorzien… dat het toen pas allemaal begon. Hier had ik in mijn planning helemaal geen rekening mee gehouden. Want de puntjes op de i zetten, dat vergt nogal wat tijd. Het schijnt trouwens normaal te zijn, want ik sprak een vader op school die zegt. Tja, daar ben je de komende 3 jaar nog wel mee bezig… ( WHAT?!)

In ieder geval hebben we nu nog geen internet en was mijn site een paar dagen offline omdat mijn man de rekening zou betalen toen ik in stilte was, maar dat was niet gelukt op die site en daarna was hij het helemaal vergeten…

Ik zie nu dat ik meer dan 994 woorden heb getikt, dus ik vertel jullie meer over het avontuur van afgelopen 1,5 week in de volgende post! Stay tuned 😉

evazwart

Hoe vaak zijn jullie verhuisd? En hoe deden jullie dat met de kinderen? Hoe hebben jullie alles gepland? Verliep het vlekkeloos? Ik ben benieuwd! Laat het me in een reactie weten.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge