Het leven gaat door..

Zo ik voelde me echt even, nul komma nul, afgelopen woensdag en donderdag ochtend. Ik had die woensdag net het filmpje van Marleen den Arend gezien over dat je het beste jezelf kunt ontwikkelen voor je kinderen. Dat zij dat eigenlijk het liefste willen. Dat jij het voorbeeld bent om jou leven te gaan leven zoals jij dat wil. Zoals dat bedoelt is…

leven

Niet op de platte manier van: werk aan jezelf en wees zo veel mogelijk daar mee bezig en weg of zoiets. Meer, kijk naar jezelf en hoe jij dingen doet, wat jou leer momenten zijn en waarvoor jij hier bent op deze aardbol. Waarvoor jij aan het leven bent. Mooi, altijd gedacht dat het belangrijk was. Maar hoe die dame, Dr. Shefali Tsabary, in het filmpje dat zei bij Oprah Winfrey? Dat is echt powerfull! Ik had kippenvel. Het kwam binnen.

levenFrustratie

Maar dat is nou juist het proces waar ik midden inzit in m’n leven. Echt gaan voor mijn droom. Met mijn talenten anderen helpen. Wat is die kern? Die essentie. Ik heb een filmpje gemaakt. Ik heb het proberen te verwoorden. Maar puntje bij paaltje kom ik erachter dat ik er toch nog niet helemaal ben. Ik heb het nog niet helemaal te pakken zeg maar. En ik weet… Ik weet dat ik geduldig mag zijn. Dat ik de tijd ook zijn werk mag laten doen. En dat ik op de goede weg ben. Maar de frustratie is hoog. Gevoelige dingen komen naar boven. Ik loop tegen mezelf aan. Vooral: durf ik het wel. En dan: Sh*t nee, ik durf het niet. En dan weer huilen. Haha emotionele bom af en toe ben ik hoor.. Maar goed.

Het leven gaat door..

Dan is het de volgende dag. En dan zijn daar je kinderen weer. En die geloven in jou. En die zijn met frisse moed de dag begonnen. En wie ben ik om die mineur stemming mee te slepen en ze hiermee te besmetten? Door snel geïrriteerd te raken als ze iets niet snel genoeg doen. (Lees om naar school te gaan ) Terwijl ik zelf zo traag ben als maar wezen kan? Ik moet mezelf toespreken. Extra tot 10 tellen en 5 keer opnieuw beginnen met rustig en liefdevol te reageren. Ik doe zo m’n best. Maar de mineur is heel sterk aanwezig. Goed, kindje naar school. Met m’n zoontje alleen. En dan gewoon kijken. Mee gaan in zijn spel. De dag draaien. Het gewone leven. Eten geven, met hem op de wc poepen. Nee, toch niet…

levenGewoon in het moment zijn…

En dan, dan beseffen dat dit mijn leerpunt is in mijn leven. Ik moet niet zelf een kind gaan zitten zijn als ik een keer pijn heb, of een emotionele drama bui. En aan de andere kant begrijp ik nu weer heel erg goed hoe mijn kinderen zich voelen als ze een druil dag hebben. Als m’n dochter een vervelende bui heeft of wat vaker moet huilen om kleine dingen. Als m’n zoontje hangerig en huilerig is. En wat wil ik dan eigenlijk nu het allerliefste? Als ik mij zo voel? Wat wil dat kind in mij? Horen dat het allemaal goed komt, dat het ok is. En knuffelen, heel veel knuffelen. En dan, dan weer met mijn gezicht naar de zon. Iets gaan doen. Al is het iets kleins. Even naar buiten. Even mijn zinnen verzetten. En er weer lekker voor gaan!

Pff zo is het leven. En het leven gaat door..

Heb jij wel eens dit soort momenten/gehad? Hoe ga je daar mee om? En hoe ga je om met jou kids als zij even een ‘slechte’ bui hebben?

evazwart

Volg me via bloglovin.nl of like m’n Facebook pagina: opvoedenzonderstress.nl

Opvoeden Zonder Stress

2 gedachten over “Het leven gaat door..

  1. Barbara

    Best wel heel herkenbaar. Jonge kinderen hebben voelt soms als een rem om je te ontwikkelen in het tempo( wat voor veel intelligente vrouwen zoals jij een heel hoog tempo kan zijn) wat je kende voordat je kinderen hebt gekregen. Maar, zoals je zelf zo goed weet te verwoorden, dit is je leerpunt of ontwikkeling. Toegeven aan het moment en ontdekken dat dat ook oké is. Niet altijd even makkelijk, wel een heel waardevolle les vermoed ik. Correctie: ervaar ik…
    Mijn kinderen vinden het leuk om te zien dat ik geniet van het leven en dat wens ik ze ook toe. Voor nu en voor later.
    En dat ontwikkelen staat niet zo hoog meer (voor nu dan). :)
    (wow, komt erg belerend over, is niet zo bedoeld. Het is vooral lief bedoeld)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge