Geef zelf het ‘goede’ voorbeeld

Nog even de lijn doortrekkend van de zelfreflectie tot je kind. Ik heb gemerkt dat hoe ik dingen aanpak in mijn leven, direct effect invloed hebben op hoe mijn kinderen zijn. Hebben jullie dat ook gemerkt? Dat als je zelf het ‘goede’ voorbeeld geeft, zij eigenlijk als vanzelf daarin volgen?

Voorbeeld Hallo

Het ‘slechte’ voorbeeld geven

Voorbeeld: Als ik veel boos ben of weinig geduld heb, dan doen mijn kinderen dat haarfijn na. Vanaf heel kleins af aan al. Onze kleine kon tot ongeveer een half jaar geleden heel driftig zijn. En wat langer daarvoor heel hard gillen. Wij hebben veel financiële problemen gehad en die stress daarvan verbaal geuit en van binnen gevoeld.

Voorbeeld toiletMaar ook een heel simpel voorbeeld: Er was een periode dat ik geen zin had om naar het toilet te gaan als ik moest, plassen. Het was geloof ik toen ik zwanger was en ongeveer elk uur moest. Bij wijze van spreken natuurlijk haha! Maar toch. Ik ging wel, maar later dan ik eigenlijk moest. En ik kreeg echt een hekel aan die kleine ruimte, vooral ook omdat ik s’nachts ook soms drie keer moest. En je raad het al? Jawel hoor, mijn dochter begon het toilet bezoek ook uit te stellen! En een gedoe was het joh, om haar te leren dat ze even moest stoppen met spelen om naar de wc te gaan! Op een gegeven moment zei m’n man tegen haar. “Maar het is niet goed om uit te stellen. Je lijfje kan het op een gegeven moment niet meer goed gaan voelen.” Hier had zij geen boodschap aan natuurlijk. Maar goed. Puntje bij paaltje hadden we het s’avonds over dit ‘probleem’. En ja hoor, we kwamen erachter dat niet alleen ik dit voorbeeld gaf, maar ook mijn man dit deed. Hij omdat hij even wat langer door ging met werken. Duh! Dat hebben we dus rigoureus omgegooid. En je raad het al? Ja, ze ging ook weer prima naar het toilet, het duurde natuurlijk wel even om recht te trekken. En soms sluipt het er nog wel eens in. Bij ons trouwens ook, wat een voorbeeld! Haha 😉

Voorbeeld EtenEerlijk naar mezelf

Of nog een voorbeeld: Ik heb wel eens dat ik me echt kan vervelen, dat ik de dag heel erg saai vind, ik zeg dat meestal niet hardop. Maar misschien onbewust ook wel eens zit ik me nu te bedenken als ik dit opschrijf. Mijn dochter heeft dat ook. Ik weet dat dit ook een beetje bij de leeftijd hoort en ik probeer haar ook te leren om zelf leuke dingen te vinden om te doen. Ik maak dan gebruik van de kennis dat alles veranderlijk is. En dat als je iets begint te doen, het gevoel vaak weer verdwijnt. Ook bij mijzelf. Maar ik vind het wel grappig dat juist dit bij mijn dochter terug komt en dus dan weer terug bij mij. Het is dan maar net wat je eraan doet denk ik. Zowel bij mij, als ik het heb, als bij haar. Zou ik bijvoorbeeld ongeïnteresseerd zeggen: “Ja! Ga nou maar wat doen.” Dan ga ik vind ik zelf toch een beetje voorbij aan de essentie van het hele verhaal. Het is niet helemaal eerlijk om gevoelens die ik zelf voel en waar ik zelf graag in ‘gehoord’ wordt of geholpen, negeer bij mijn kinderen.

Voorbeeld BloemenHeerlijke doordenker als voorbeeld

Grappig dus, dat ik door dit voorbeeld op te schrijven er achter kom, hoe diep dit eigenlijk kan gaan bij je kinderen en hoe dat bij ons zit. Dit vind ik nou echt leuk he, om over deze dingen na te denken. En ook te bedenken hoe ik mijn kids kan helpen en dan ook weer mezelf kan helpen. Meer te leven in kennis. Wat is nou echt waar. Aandacht geven aan de laag die onder een reactie of gebeurtenis zit. Sommige vinden dat ik te ver doordenk, vinden het misschien vermoeiend. Maar zo ben ik nou eenmaal, ik zie patronen of link gebeurtenissen aan elkaar. Ik zie dynamieken in groepen of in het klein bij mezelf. Heerlijk vind ik het om daarover te mijmeren en tot mooie inzichten te komen.

Hoe zit het eigenlijk met jou?

Maar genoeg voor nu. Hoe is het met jullie gesteld? Hebben jullie ook een voorbeeld als hierboven? Zien jullie patronen terug komen die je herkent van jezelf bij strubbelingen met of van je kinderen? Heeft je kind bijv. vaak geen zin om zijn schoenen aan te doen en ben jij zelf iemand die ook vaak moppert als je iets ‘moet’ doen? Of zijn jou kids en jij super zen en merk je daarvan zijn uitwerking op hen?

Ik ben heel benieuwd of jullie hier wel eens bij stil staan en wat jullie bevindingen zijn! En eventuele oplossingen of handvatten. Ik hoop dat jullie dit willen delen in de reacties hieronder!

evaroze

Meer voorbeeld lezen of andere stukjes? Volg mij via bloglovin.nl

Opvoeden Zonder Stress

Of neem een kijkje op onze facebooksite: opvoedenzonderstress.nl :-)

4 gedachten over “Geef zelf het ‘goede’ voorbeeld

  1. Henny

    Als ik gestrest ben merk ik dit ook aan de kinderen, juist dan gaan ze dwars doen en treuzelen, wat dan ook weer leidt tot meer stress. Maar als ik rustig aan kan doen dan zijn de kinderen ook rustiger. Ze voelen feiloos aan hoe ik me voel. Maar een goed voorbeeld doet goed volgen. Ik prbeer om de kinderen niet te corrigeren maar te laten zien hoe het wel moet (dus niet: “niet op de stoel staan” maar: “ga je even zitten”. Al lukt me dit laxng niet altijd hoor. Oja, tijdens het eten willen we graag dat de kinderen blijven zitten, maar dat wordt wel erg moeilijk als wij ook steeds van tafel lopen om van alles te pakken…..
    Henny onlangs geplaatst…Afscheid nemen!My Profile

  2. EvaVisser Bericht auteur

    Haha, dit is echt zo herkenbaar Henny, maar het klinkt goed hoe jij het aanpakt. Bedankt dat je dit wilt delen. Dat van aan tafel zitten is ook heel herkenbaar. Op een gegeven moment heb ik mij echt aangeleerd: Als ik alles heb, dan gaan we zitten haha 😉

  3. EvaVisser Bericht auteur

    Ja, hier precies hetzelfde. Wel eens geprobeerd gewoon lekker samen te gaan knuffelen en even de boel een beetje de boel proberen te laten? Liefs, Eva

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

CommentLuv badge